11 - استبراء حيوان نجاستخوار ( مسأله 224 ) : بول ومدفوع حيواني كه به خوردن مدفوع انسان وبنابر وجهي عذره نجس هر حيوان حرام گوشتى عادت كرده به طورى كه آن را نجاستخوار مىنامند نجس است ، وبراي پاك شدنش بايد استبراء شود ، يعنى تا مدتي نگذارند نجاست بخورد وغذاى پاك يا متنجس - غير عذره - به آن بدهند كه پس از آن مدتي ديگر به آن نجاستخوار نگويند . وبنابر احتياط واجب بايد شتر نجاستخوار را چهل روز ، وگاو را سى روز ، وگوسفند را ده روز ، ومرغابى را هفت يا پنج روز ، ومرغ خانگى را سه روز ، از خوردن نجاست جلوگيرى كنند . واگر پس از اين مدت باز هم نجاستخوار ناميده مىشود بايد تا زماني كه پس از آن ديگر نجاستخوار به آن نگويند آنها را از خوردن نجاست جلوگيرى نمايند . 12 - سنگ استنجاء ( مسأله 225 ) : مخرج مدفوع را مىتوان با سنگ يا كلوخ يا پارچه تطهير كرد وپس از زايل شدن عين نجاست ، با رعايت شرايط ديگرى كه در احكام تخلى ( مسأله هاى 67 تا 69 ) گفته شد ، مخرج مدفوع پاك مىگردد . ( مسأله 226 ) : جمعى از فقها فرموده اند : اگر بدن يا لباس مسلمان يا چيز ديگرى كه مانند ظرف وفرش در اختيار أو است ، نجس شود ، وآن مسلمان مدتي كه براي تطهير آن چيز كافى است غايب شود ودوباره باز گردد ، بدن يا لباس أو - با رعايت شرايطى كه مىآيد - براي ديگران محكوم به طهارت است ، هر چند علم به تطهير آن نداشته باشند : أول : آن مسلمان چيزى را كه بدن يا لباسش را نجس كرده ، نجس بداند ، پس اگر مثلا لباسش با رطوبت به بدن كافر يا به عرق جنب از حرام رسيده وآن را نجس نداند ، پس از غائب شدن أو نمىشود آن لباس را پاك دانست . دوم : بداند بدن يا لباسش به چيز نجس رسيده است .